เคยได้ยินมั๊ย..มีคนเคยบอกไว้ว่า การเดินทางที่ยาวนานที่สุด คือการรอคอยใครสักคน ที่ไม่เคยแม้แต่จะเห็นเราอยู่ในสายตา บางครั้งก็แอบดีใจที่เค้ายิ้มให้ โดยไม่รู้ว่ายิ้มให้คนข้างหลังเราหรือปล่าว กับคำพูดที่ว่า เจ็บได้ ร้องไห้เป็น อยากทำอะไรก็ทำไปสิ เศร้าได้ ทุกข์ได้ สุดท้ายเค้าจะหันมาสงสารเรามั๊ย ก็ปล่าวเลย จะทรมานตัวเองเพื่อใคร..เพื่ออะไร ทำไมไม่ลุกขึ้นมายิ้มให้กับโชคชะตาสีเทา ๆ ของเราล่ะ พระเจ้าบอกว่า สิ่งที่เราจะพบเจอต่อจากความโหดร้ายนั้น งดงามเสมอ ...